een tent van gastvrijheid een tent van gastvrijheid

door Christien van Harten
Preek bij Genesis 18: 1-8 en Hebreeën 11: 1 en vers 8-12 op zondag 12 november 2017, gezinsdienst en welkom 4-jarigen

We zien de voetstapjes op de liturgie en we zingen over het samen op weg gaan als de schapen van een herder, als een volk van Abraham. En elke vader of moeder vertelt onderweg aan de kinderen waarom we eigenlijk onderweg zijn. Ze vertellen hoe we dat doen en ze vertellen wat het ons uiteindelijk op gaat brengen.
We dachten na over hoe het ons verteld is.
 
Met de ouders en de kinderen onderzochten we hoe dat nu zit, dat samen onder weg zijn. Waarom doen we dat eigenlijk zo samen in de kerk? Wat beweegt ons, zet ons in beweging, dat we in die oude tent, die kerk heet, bij elkaar komen, onze feesten vieren en onze kinderenlaten dopen, en ze dan stapje voor stapje mee verder op weg nemen in dat oude verhaal van Abraham en Sara en de kinderen?
 
En dat in beweging komen van zo’n familie was echt niet niets! Dat is je aankleden, je spullen bij elkaar zoeken, taken verdelen wie wat meeneemt en hoe je dat gaat doen en dan het doen. Er zijn genoeg redenen om niet te gaan: de koeien moeten eten en het hooi moet van het land. We krijgen straks visite en gisteren was het laat.
En toch zijn we met elkaar in beweging gekomen, hebben we elkaar en onze kinderen bij de hand gevat en eten we en drinken we en lezen we samen in de tent. We leren elkaar voor de tent te gaan zitten, als Abraham, goed te luisteren naar Gods stem, uit te kijken naar gasten en te verlangen naar iets van God, een boodschapper, een engel, een berichtje uit de hemel om elkaar door te vertellen.

Vandaag hebben we een tent van gastvrijheid en van samen-zijn opgezet. We kruipen een beetje tegen Abraham aan, daar tegen het einde van de ochtend, in de warmte van de zon. Dat klinkt wel goed. We geven gastvrijheid door zoals Abraham het ons leerde.
Abraham is het grote voorbeeld van het grote gebod van de gastvrijheid.
Maar wat we nog niet gelezen hadden nu, is dat Abraham zat bij te komen in de loomte, van een stevige ingreep. Hij was juist ervoor besneden als teken van de verbondenheid met God. Volgens een Rabbijns commentaar zat Abraham aan de ingang van zijn tent uit te zien naar gasten, ondanks de pijn van zijn besnijdenis.  En God, Die zou de hitte des daags zelfs expres hebben opgeroepen, zodat er weinig voorbijgangers zouden zijn en Abraham wat rust zou hebben om bij te komen.
Maar bij het zien van een mens, springt Abraham op en rent hij deze tegemoet. Het komt een beetje pijnlijk over, maar vooral heel liefdevol, vol van naastenliefde. Daarom zeggen de Joden, is naar voorbeeld van Abraham,  het gebod van de gastvrijheid belangrijker dan elk ander gebod. (en dus zelfs de 10 geboden die Mozes later ontvangen zou). Gastvrijheid is ook het begin van vrede en vriendschap, van goedheid en verbondenheid. En precies daarom gaat het verhaal nog verder, mogen we het uitvertellen aan onze kinderen:  de Joden vullen aan dat deze lijdende Abraham door God bezocht wordt, dat God de gast bij Abrahams gastvrijheid is, en dat God komt, om te informeren naar de gezondheid van de zieke. Want waarom anders zou God voorbij komen, op dat moment? God is betrokken, leeft mee, en wil dichtbij zijn als er lijden is.  En dit lijden is zo in zijn naam, in de verbondenheid met hem. Omdat God de zieke bezoekt is het zieken bezoek, (het bikoer Choliem) een andere grote opdracht die een mens te doen heeft, en  serieus te nemen heeft. In de vele uitleggingen komt het terug, als gebod dat teruggaat op het ziekenbezoek door God aan Abraham.
Maar eerst de gastvrijheid dus. Gastvrijheid is jezelf openstellen en ruimte maken in de breedste zin van je leven. Door de ruimte die er gemaakt wordt, is het hart vriendelijk en zacht geworden en kan je  een ander toelaten in je eigen leven, inclusief zijn of haar anders zijn. Om te beginnen in je hart. Door ruimte te maken in jezelf, kan je de ander zien, echt zien, in wat hij of zij nodig heeft. En zo kan je zorg dragen voor de nood van die ander en echte oprechte aandacht schenken.
Gisteren vertelede op een diaconiebijeenkomst in de jaarbeurs een man mij dat dat precies was wat zijn ouders hem altijd hadden voorgeleefd, een leven vanuit hun hart,  en dat hij zelf daarom ook weer diaken was geworden. Open ogen en gastvrijheid voor elk mens om je heen als beelddrager van God. Ruimte maken in jezelf , tijd vrij maken op je agenda om je open te stellen voor de nood van een ander.
Gastvrijheid betekend zelfs ook tijd maken voor de ander, op het heetst van de dag of in de hitte van de strijd, bij topdrukte in je leven en dwars door energievretende zaken heen. Dat moet ons wel aanspreken, omdat bij ons de drukte van de dag voor alles lijkt te gaan. Het werk gaat voor het meisje en er is geen tijd voor bezoek van de oudere moeder omdat we juist in een drukke tijd zijn beland van onze carrière.
Gelukkig houdt de ander er bij voorbaat al rekening mee. Jij hebt het zo’n druk leven…!  En je kind weet al wanneer het niet hoeft aan te waaien. Want ondanks jouw leeftijd zit je niet stil… Stilte en rust, uitkijken over de weg, die je liep en hebt te gaan en zien wie daar nog meer gaat. Samen stil staan bij wat het leven je nog meer te bieden heeft.
Gastvrijheid betekent ook de ruimte fysiek met een ander delen, plaats maken voor hem of haar, of voor meerdere tegelijk. Met een groep verstandelijk beperkten bouwde we samen met gehandicapten in Moldavië aan een dagverblijf voor hen, een centrum waar ze samen konden zijn, konden eten en praten en werken, weg uit hum isolement. Voor ons was een woonhuis vrij gemaakt, waren bedden vrijgemaakt, zodat wij een goed bed en een goed dak boven ons hoofd hadden. De bewoners zelf sliepen in een soort van schooltje en hadden zo ruimte gemaakt voor hun gasten die voor hen als engelen waren. 
Abraham laat al deze aspecten van gastvrijheid, de ruimte in het hart, in tijd en in de portemonnee, en in fysieke zin, zien in dit verhaal. En wij kunnen er wat van leren.
 
We horen in het verhaal over de ruimte in de portemonnee, voor een goed stuk eten. Geen krenterigheid of Hollandse zuinigheid. Maar alles uit de kast. Want de gast is er één naar Gods beeld!
Het is waanzinnig wat Abraham voor laat zetten aan zijn gasten!
Abraham hoeft niet te vragen wat ze nodig hebben, dat ziet hij meteen. Water voor de voeten , rust en wat te eten.  En dat  ‘Wat te eten…’is 3 spels meel: 21 kilo!!
En die Sara maar broodjes  bakken! Kijk eens gasten, ik heb wat broden voor jullie laten bakken…
Daarna speert de 100-jarige naar de veestapel. Een heel kalf wordt klaar gemaakt alsof er een feest voorbereid wordt. Nog wat boter en melk (2 dienaren komen tevoorschijn)
… en met ober Abraham ernaast kan er royaal gedineerd worden.
Dit vergeet geen kind meer! Zo gaan wij dus als gelovigen om met een mens die ook beelddrager is van God. En wie weet, is het zelfs God zelf, voor wie wij dit hebben klaar gemaakt.
Er komt een goed gesprek op gang. Zo gaat dat aan tafel.
En dan groeit er iets van een vriendschap. De een ziet wat de ander nodig hebben. Voordat ze afscheid nemen doen de 3 mannen een belofte.
En dat is een aspect van gastvrijheid dat ik niet genoemd heb: Dat is het ruimte maken in jezelf om ook van anderen te ontvangen, een zegen, of een belofte. Abraham en Sara ontvangen de voortgaande trouw van God, de God voor Wie niets onmogelijk is. Door de open tent van Abraham en Sara ligt voor hen de toekomt open. De ruimte die ze aan de engelen bieden zet hen zelf in de ruimte van trouw en grenzeloze liefde. Hun leven zal niet vruchteloos blijven.
Naar voorbeeld van Abraham zette rabbi Hoena telkens als hij ging eten zijn deur open en riep hij: ”laat ieder die het nodig heeft komen en eten”.  Maar een andere Rabbi Raba merkt op dat hij dat niet kan doen omdat de stad te veel mensen kent en hij dus te snel zijn geld zou kwijt raken. Rabbi Hoena zal schatrijk geweest zijn. Op sederavond, het begin van de Sabbat, voelt echter elke Jood zich rijk en staan alle deuren open. Overal klinkt het welkom aan de gast en is er een overvloed van alles voor de gast. Zelf hadden wij in ons gezin de gewoonte om bij feesten een stoel vrij te houden voor een onverwachte gast. En mijn kinderen zullen het met zich meedragen dat er ook werkelijk wel bijzondere gasten zo bij ons aan tafel aan hebben gezeten. Een lege stoel in ons midden om voor te leven aan onze kinderen.
De belofte van God gaat door voor ons, ook ier in dit kerkje in Deil. Als wij onze tent open zetten, samen zo op weg blijven gaan met ruimte in ons hart voor de boodschapper van God, dan zal ons leven vruchtbaar zijn.
Vanmorgen mogen wij bij deze gezinsdienst al een beetje die vruchtbaarheid vieren. Het verhaal gaat door met onze jongeren en onze kinderen. Vandaag vieren we zo ook dat er 2 vierjarigen in de onze kerrkdienst tent zullen aanschuiven. Mika en Guusje. En we geven en het door, al onze manieren.
Misschien kunnen alle kinderen even opstaan en laten we Guusje en Mika op een kist laten staan. Want we hebben voor jullie een klein kadootje, voor onderweg, voor als je met ons mee gaat met het leren luisteren naar God als gast in ons midden.

terug
 
 
Hanneke Kievit wint Heel Deil bakt
op 10 november 2018, lees verder onder Wie zijn wij-Kerkbeheer.
 
Vanuit de kerkenraad
Een bericht aan het begin van het nieuwe seizoen: Wie zijn wij-Kerkenraad.
 
Stichting Wijdekerk

LHBT’ers zijn bij ons gewenst in de kerk, Lees verder onder Wie zijn wij-Bovenplaatselijke organisaties.
 
 
In onze dorpen
Samen doen in Enspijk en DOP (Dorpsontmoetingspunt) in Deil en Soos 60+
  meer
 
Jaarmarkt Deil
Jaarmarkt Deil groot succes en blijft voorlopig bij de scheepswerf. Lees verder Wie zijn wij-Kerkbeheer
 
 
Geslaagde dorpsmarkt Enspijk
Lees verder: Wie zijn wij-Kerkbeheer.
 
Moldavië 2018
POZM-POZA: terugblik op de reis tijdens de dienst van 18 november (Jeugd-Specials)
 
Talenten gezocht!
De kerkenraad is naarstig op zoek naar talenten.
Er zijn een aantal vacatures ontstaan  binnen onze gemeente, in de kerkenraad, maar ook daarbuiten, zoals een ouderling en iemand die het paasontbijt coördineert.
  meer
 
Behoefte aan een gesprek?
We willen een (t)huis bieden. Dat betekent ook: omzien naar elkaar, openstaan voor elkaar, elkaar opzoeken. Lees verder onder Wie zijn wij?-Pastoraat of stuur een mail naar
 
 
Trouwen?
Zijn er trouwplannen? Denk ook op tijd aan kerkgebouw en dominee.
  meer
 
Dopen?
Een kindje geboren? Laat het ons weten, zeker als je het kindje wilt laten dopen.
  meer
 
Privacy
Voor de Privacyverklaring van de Protetstantse Gemeente Deil - Enspijk: privacyverklaring
 
ANBI
Bekijk de ANBI gegevens van onze diaconie (goedgekeurd tijdens de kerkenraadsvergadering van 7 juni 2018)
Bekijk de ANBI gegevens van onze gemeente (goedgekeurd tijdens de kerkenraadsvergadering van 1 juni 2017)
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.