God dichtbij God dichtbij

door Christien van Harten
Preek bij Jesaja 52: 7-10 en Johannes 1:1-14 op maandag 25 december 2017, kerstmorgen

We zongen over God dichtbij en nog dichterbij. En we horen de engelen zingen dat Jezus echt in de buurt is. Maar waar kunnen we God dan in deze wereld vinden?
Ik zocht God en Jezus en kwam bij een hele grote kerststal in Tilburg. Maar de mensen mopperden dat Jezus te groot was en flaporen had en de engel leek wel op een goochelaar.

En verder doorreizend naar Delft bleek er een kerk begonnen te zijn met wel een heel bijzonder initiatief: : Een donkere kamer, codes die oplichten, een gesloten deur, en… het kindje Jezus: een Kerst-escaperoom. De voorzitter van het spel vertelde dat Het kerstverhaal  het uitgangspunt is voor het spel. “We hebben gekozen voor een modern kerstverhaal: mensen komen binnen in een woonkamer, waar een kindje in de box ligt. De begeleider stelt zich vervolgens voor als Jozef of als Maria en zegt: ‘Wat leuk dat jullie op kraambezoek komen. Jezus ligt daar in de box. Wel stil doen hoor!’ En dan verlaat Maria of Jozef tijdelijk de kamer en begint het spel.” Er is goed nagedacht over de onderdelen van de escaperoom. “En zo proberen ze mensen met het evangelie te pikkelen.

Ik stapte weer in de auto en reed verder. Op de radio hoorde ik een nieuwsbericht over de grootste kerststal van Nederland in Zwolle. Dat lag nu niet op de route en ik luisterde dus goed verder.. Statushouders wilden mee figurant zijn in de kers stal, maar de kerken wilden het niet. Om een figuur in de kers stal te zijn moet je toch christen zijn en het  geloof kunnen uitdragen. Gelukkig bemiddelde een imam en riep hij de statushouders en andere moslims begrip te hebben. Zo werd het toch nog een mooi kerst event.

Ik reisde dus nog een stukje verder, om Jezus te vinden en ging de grens over, België in. En over de grens vond ik in Turnhout een kinderdag verblijf dat Kindje Jezus heet. Het heeft een opvangcapaciteit van 28 plaatsen stond  op een bordje buiten. Ik keek door een raam naar binnen want het was dicht en in de gang  aan de muur zag ik een bordje hangen met de tekst:
Als je me nodig hebt, dan roep je me maar.
Als je verdriet hebt, sta ik altijd voor je klaar.
Als je pijn hebt, zal ik je troosten.
Als je geen zin hebt, zal ik je aanmoedigen.
Samen lachen, samen pijn, ik zal er altijd voor je zijn!
Dat klinkt wel als echt iets van Jezus! Maar het verblijf was nu dicht. Dus ik pakte de mobiel en belde het nummer dat op de deur stond. Een vrouw met een mooie Vlaamse tongval vertelde dat er een wachttijd is en ook openingstijden en met kerst zijn ze natuurlijk niet open.  Dat klinkt weer niet als de nabijheid van God.

Toen ik thuis was wierp ik nog één blik op de pc met een zoekopdracht. En ja hoor; daar verscheen het:  Vind kindje jezus op Marktplaats.nl - Voor iedereen een voordeel.
 
We kwamen vanmorgen om samen verder te zoeken en te luisteren naar een God die heel dichtbij wilt komen
 
En toen hoorden we vanmorgen het nieuws dat gebracht wordt door de bode Jesaia en door de bode met de naam Johannes. En die Johannes bleek een wel heel bijzondere bode. Hij gaf ons een beetje een filosofisch kerstbericht. Het gaat bij Johannes om het Woord.
In de hele bijbel, OT en NT openbaart God zich, onthult God Zich Zelf aan mensen. Dwars door alle gebeurtenissen heen, door de verschijnselen van de gewone wereld heen, verschijnt God met woord en daad. In het Hebreeuws zijn deze twee dezelfde: Dabar. (woord en daad) Als God spreekt maakt hij Licht, het is gedaan.
Als God spreekt wijkt water en het is met de dood gedaan
Als God spreekt, wordt er genezen, is er heelheid gedaan.
Als God spreekt is het schitterend nieuws: Het straalt dwars door alles heen, gaat als Goddelijke energie door het gewone gebeuren heen en brengt het in beweging.
Het eerste woord dat hij tegen de mens spreekt: Ik zegen je!! Verbind zich met al zijn schepselen.
 In het Hebreeuws is er woordverband tussen   bárakh en  dábhar (of in de versterkte vorm dibér): spreken, een zinvol woord zeggen. Ook in onze taal is er een opmerkelijk (toevallig?) letterverband te zien tussen ‘zegenen’ en ‘zeggen’: zegenen is iets zeggen dat zeer gewichtig is. Ook de zegenspreuken die we ontvangen aan het einde van de dienst, de woorden van de profeten en priesters: ‘De HERE doe Zijn Aangezicht over U lichten en zij U genadig’, zijn gewichtige woorden, met zo’n zware lading dat we als vanzelf ons hoofd gaan buigen of op onze knieën gaan. Anderzijds zijn het Goddelijke scheppende  woorden die ons optillen en ons weer bij elkaar brengen, bij onze oorsprong.
 
Johannes heeft het over het Woord. Daarmee bedoelt hij de kracht van God als Hij, God, spreekt. Als er een woord van God uitgaat, krijgt het niet alleen klank, maar ook gevolgen omdat het woorden met Kracht zijn. Dat Woord van God is het kind Jezus. Woorden en daden, bij mensen wonen / bij mensen zijn, onder mensen in hun vieze handen,  in een stal.  Krachteloos en juist heel krachtig. En zo begint vandaag opnieuw hier in Enspijk, Gods anawezigheid, heel dichtbij- dichtbijer kan haast niet
Maar het opmerkelijkste vindt Johannes wel dat er veel te weinig mensen in de gaten hebben (gehad) dat dit een Woord van God was en  is. Het Woord was in de wereld en toch kende de wereld Hem niet. Het woord was van mensen zelf en toch werd het niet herkend.  Hoe is dat nou in Gods naam mogelijk?

Zo hebben we dus 2 lijnen.
Aan de éne kant de nuchtere werkelijkheid: Kerst is een gezellig en warm moment in het jaar en dat wordt door alle mensen gekoesterd.
En de andere lijn van kerst is die van Johannes en Lucas: Hoe kan het nou gebeuren dat mensen het belangrijkste van hun leven over het hoofd zien? Is hier sprake van een soort collectieve blindheid? Misschien een grote bedrijfsblindheid:  Zijn we zo bedrijvig en bezig  met onze zaak dat we het goddelijke niet zien, niet durven te zien? Gods Woord was in de wereld maar de wereld heeft het niet gehoord, niet gezien. Of wilde de wereld het soms niet zien? Durven we het niet te zien. Zijn we ergens bang voor?

Vorige week, derde Advent, begon en eindigde  ik de verkondiging met het voornemen dat ik zou gaan uitzien naar de verwachtte Messias: Ik zou een ander rondje wandelen, de mensen bekijken en de kranten lezen. Gisteren kwam een jonge vrouw naar me toe en vertelde me: Ik heb uitgekeken en Ik heb allemaal tekenen gezien in de krant afgelopen week. Zo geweldig mooi! Er was een stuk over een engel die Teun heeft gereanimeerd na zijn hartfalen bij de 7-heuvelen loop. Hij had zelf tijdens het hardlopen ook iets dergelijks meegemaakt , een half jaar eerder en nu kon hij zo handelen dat iets wat slecht was toch recht gebogen kon worden. 
Ze had gelezen over een man die de eenzaamheid zocht ergens in een uithoek van Groningen en daarom was gaan wonen in een kerk. Maar zijn eenzaamheid en keuze werd zo’n succes dat het een bedevaartsoort werd. Ze vertelde over een grappig stuk in de krant over dat sociale restaurant in Geldermalsen en dat mensen elkaar lijken te vinden in respect en openheid. Zouden er nog meer van dat soort engelen berichten komen, vroeg ze?
 
Toen ik haar enthousiast hoorde vertellen merkte ik dat ik het goede nieuws bijna niet durf te geloven.  Ik bedacht ik me dat het ook met lef te maken heeft om aan te kunnen nemen. Het heeft met moed te maken om niet de angst -het weer kwijt te raken- de boventoon te laten hebben. Hoe lang zijn wonderen geldig? Zou ik die woorden van God, dat kind niet weer kwijtraken? Zou God zelf mij niet verlaten? We kijken van bovenaf en durven niet op de knieën om te ervaren, te voelen, te beleven, gewaar te worden, wat Gods woord voor ons persoonlijk is en kan zijn. Het Hebreeuwse woord voor ‘knie’ is   berekh (dezelfde letters als in Zegenen en zeggen!!) en  bárakh als werkwoord kan ook ‘knielen’ betekenen.
Alleen de positie van het knielen en handen openen en gewoon maar laten zijn geeft de mogelijkheid om het woord kracht te laten zijn, om het kind een koning in ons leven te laten zijn, om het wonder van het gewoon compleet en gaaf zijn, te erkennen en herkennen..

Als we zeggen: “Op wonderen kun je nou eenmaal niet rekenen – er zit geen
garantie en geen houdbaarheidsdatum op.” Dan zeggen we dat van bovenaf, met superioriteits gevoelens. We maken het kerstfeest tot een commercieel goed lopend verhaal. Als je het allermooiste buitensluit, niet durft aan te nemen van binnen, is er een gebrek aan verbeeldingskracht, aan scheppingskracht,  ontken je de kracht van het woord: wordt kerst een gezelligheidsfeestje voor mensen die het toevallig wel gezellig kunnen hebben met elkaar en is het sneu voor hen die iemand hebben verloren en de gezelligheid maar ten dele is. Maar Kerst is niet een leeg gezelligheidsfeestje en ook niet de treurmars van klein- gehouden mensen die zich schikken in: “De mens wikt, maar God beschikt” en dus maar blijven hopen tegen beter weten in.
Kerst is het feestlied van mensen die tegen elkaar zeggen: “Komt verwondert u hier … ziet hoe dat u God bemint!”
Kerst is het feest van mensen die lef hebben om liefde te ontvangen en te laten spreken, te laten gebeuren! Het wonder van je verbinden door klein-zijn heen met God, met het Godskind dat voor een ieder is gekomen en elk mens wil aanspreken op kracht en liefde die God in je gelegd heeft! Woorden van God kunnen kracht hebben en mogen kracht hebben door ons heen, als wij een ander aanspreken, zegenen een hand op iemand leggen.
Als je goed kijkt, is het ook het feest waarin God liet zien dat Hij het niet opgeeft met de wereld en zijn mensen. God gaat toch door, omdat Hij van ons houdt. Hij blijft zegenen, blijft woorden geven, zijn kind geven om zorg voor te dragen en sterk te laten worden voor heel de wereld.
Als een klein kind op je schoot,. Zo is God JHWH, Ik zal er zijn, vertederend dichtbij. We kunnen niet anders dan het vasthouden en groeiruimte geven.
 
Maar met dit nieuws, deze kerst, willen wij ons laten raken, wil ook ik ontvangen, weer en weer, God in mij, en in jou, zo dichtbij,
We zingen het uit van Gods kind
woorden van zegen om te groeien,
woorden van kracht om te laten gebeuren.

Welkom, wees welkom woord van God, Jezus kind
leef in ons, en maak maar vrij , heer maak ons vrij, Kyrie eleis,
in en om ons,
met die kwetsbare kracht van de liefde
die God voor heel zijn schepping heeft.
Amen

terug
 
 
Hanneke Kievit wint Heel Deil bakt
op 10 november 2018, lees verder onder Wie zijn wij-Kerkbeheer.
 
Vanuit de kerkenraad
Een bericht aan het begin van het nieuwe seizoen: Wie zijn wij-Kerkenraad.
 
Stichting Wijdekerk

LHBT’ers zijn bij ons gewenst in de kerk, Lees verder onder Wie zijn wij-Bovenplaatselijke organisaties.
 
 
In onze dorpen
Samen doen in Enspijk en DOP (Dorpsontmoetingspunt) in Deil en Soos 60+
  meer
 
Jaarmarkt Deil
Jaarmarkt Deil groot succes en blijft voorlopig bij de scheepswerf. Lees verder Wie zijn wij-Kerkbeheer
 
 
Geslaagde dorpsmarkt Enspijk
Lees verder: Wie zijn wij-Kerkbeheer.
 
Moldavië 2018
POZM-POZA: terugblik op de reis tijdens de dienst van 18 november (Jeugd-Specials)
 
Talenten gezocht!
De kerkenraad is naarstig op zoek naar talenten.
Er zijn een aantal vacatures ontstaan  binnen onze gemeente, in de kerkenraad, maar ook daarbuiten, zoals een ouderling en iemand die het paasontbijt coördineert.
  meer
 
Behoefte aan een gesprek?
We willen een (t)huis bieden. Dat betekent ook: omzien naar elkaar, openstaan voor elkaar, elkaar opzoeken. Lees verder onder Wie zijn wij?-Pastoraat of stuur een mail naar
 
 
Trouwen?
Zijn er trouwplannen? Denk ook op tijd aan kerkgebouw en dominee.
  meer
 
Dopen?
Een kindje geboren? Laat het ons weten, zeker als je het kindje wilt laten dopen.
  meer
 
Privacy
Voor de Privacyverklaring van de Protetstantse Gemeente Deil - Enspijk: privacyverklaring
 
ANBI
Bekijk de ANBI gegevens van onze diaconie (goedgekeurd tijdens de kerkenraadsvergadering van 7 juni 2018)
Bekijk de ANBI gegevens van onze gemeente (goedgekeurd tijdens de kerkenraadsvergadering van 1 juni 2017)
 
 
Protestantsekerk.net is een samenwerking tussen de dienstenorganisatie van de Protestantse Kerk in Nederland en Human Content Mediaproducties B.V.